Ik en jij, een doek dat
Nooit geschilderd wordt
Een Hollands meesterstuk dat
Uitbeeldt wat er schort
Aan hen die ernaar kijken en
Willen wij ooit wijken, dan
Altijd onverkort.
Ik en jij, een doek dat
Nooit geschilderd wordt
Een Hollands meesterstuk dat
Uitbeeldt wat er schort
Aan hen die ernaar kijken en
Willen wij ooit wijken, dan
Altijd onverkort.
En dus, in roerverloren stilte
IJsverkift bruin tijgervel
Met goud behangen sulgezel
In schaamteloze kilte
Klauwenkluwend wentelspel
Ontluistert snel de prilte
Het traangetrokken zilte
Verbijsterd door de burgerlel
Naar aanleiding van door mij verder niet waargenomen ruzie in de McDonald’s op de Grote Markt in Haarlem. Ik zag de erop toesnellende politiewagens wel, op mijn weg naar de Toneelschuur.
En dus ben ik al dromend thuis
Waar ik nooit heb gewoond
Waar ik alleen verguisd ben,
Geslagen en onttroond
Maar ook in diep gesprek
Gevierd ben, mooi dat het bestond
Toch blijft het ook voorgoed mijn droom
Niet die van jou, en spoedig ont.
Over het naderende verdwijnen van mijn geliefde stamkroeg.
Maar dit zijn bange nachten
Waarin ik droom van jou
En stormen razen boven mij
En tussen mij en jou
Laat dit wachten eindigen
Zoals het ooit begon
Met de schok van liefde
Op een avond na de zon.
Naar aanleiding van
Fondness feels much closer
Than you to me are now
Heart’s own pirates sail towards us
Closing swiftly off the bow
And I have only minutes
In which to jot this down
Before they’ll pierce the barriers
And disengage my frown
And I am all before you
But all of me is yours
A feeble proposition
Much easier the whores
Toneelschuur, Haarlem.
Oh, ik snap best
Dat dat zo hoort
Ik doe alleen niet mee
Ik vind het echt het zweet niet waard
Het sleept mij simpelweg niet mee
Geef mij het tollend walsen of de echt bedoelde dans
Maar niet dit halve tasten want
Dat maakt bij mij geen kans.
Toneelschuur, Haarlem.
Aan Anna.
Wolkjes hebben niks met muze
Dat werkt andersom
Wolkjes wonken rustig door
Maar muze maalt zich krom
Om dat te kunnen volgen
Te gaan waar ze niet is
En zo is, zonder water
Wat door lucht zwemt toch een vis
Gezocht, een engel met hengel.
Toneelschuur, Haarlem.
Hemeltergen onwoord
Wrake Gods in kiem gesmoord
Door leefbaarheid, maar echte
Omdat de Heer in eerlijkheid
De stramste muur zal slechten
Toneelschuur, Haarlem.
En dat terwijl ik atheïst ben.
Misvatting beter te weten
Dan waterstof zelf onbewust
Evenwicht breder te meten
In kolkende massa van onrust
Zwaarder bewaarder van waarheid
De venter van daklozenkrant
Dan de zweefkees die alsmaar urgenter
Nimbus verhaspelt tot wereldbrand.
Toneelschuur, Haarlem.
Morgen ga ik weer niet anders
Met mijn leven om
Het zijn nog steeds dezelfde tenten
Waar ik niet graag kom
Dat heeft dezelfde reden
Want ik ben dezelfde mens
Ontwikkelen is meer nog
Dan veranderen de wens.
Toneelschuur, Haarlem.