Categorie: Uncategorized

Strookzomer die zich afbreekt
Op de wintervalreep
Meesleepzee maakt zandstrand
Man doet er zijn voordeel mee
En de moedershonden
Ongeacht het weer wordt
Alles hier
Verwoed verslonden.

Terras van Café De Roemer, Haarlem.

Niemand stemt, uit zichzelf
Heel zijn leven af
Op waar geen mens te laat aan denkt
De koelte van het eigen graf
Niemand doet dat uit zichzelf
Daar is een God voor nodig
En alleen al daarom
Is-ie overbodig –

durf dat eens driemaal te zeggen.

Terras van Café De Roemer, Haarlem.

Voor Wim B.

Het is een roosterherfst
Bak uit de wind
Wondergezonder
Dan deel van
Het zomerlint
Het is een roosterherfst
Hoop hete lucht.

Terras van Café De Roemer, Haarlem.

Op een stroperig moment
Verdeel ik helen in één half
Smeer ik zalf in open wonden
Slacht ik snel het gouden kalf
Kip met dito ei gevonden
Ben ik toch niet weggerend

Althans, nog niet vandaag.

Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.

Omdat het er niet naar staat
Is het soms geen hoofdzaak
Wie niet over halszaak praat
Haalt zich dat erop, te vaak

De woede van een vrouw
Domst dat ik, naast dansen
Hier beneden zie

Net niet stommer dan
De mensenrechtschenders
Der psychologie

En er zijn weinig kansen
Op terugkeer van de trouw
De multiple offenders
Die winnen, want dat kan.

Bij het laten varen, door Turkije, van een plan om ontrouw (weer) strafbaar te stellen.

Herfstkletter brengt mij een vriend
Op een blaadje
Valt als een blad van de boom
Dwarsdwarrel maakt dan verdiend
Een mooi plaatje
Maar geen eind, aan boze droom

Goed gaat slecht leeft
Niet over zeiken
Tijd om de boel bij te ijken
Voor al wat adem heeft

Alles wat ademt heeft makkelijk lullen:
infantiel zwammen van rijken

Tijd doodt wie armer lijkt
En die prijst zich rijker, ermee –

soms moet je leegte
niet willen vullen.

Bij de naderende dood van Wim (Boer)Rigter.

Bange dagen, omdat
Wat zich weert vanzelf verdwijnt
Wat ontbering prachtig registreert
Te vroeg ontkwijnt

Wie zich kwijt van leven
Kan zich enkel nog met beven
Ingegeven door de tijd
Rechten in de strijd

Blijven vechten, weg met
Oorlog
Stuur ze op de loop
Blijven zingen en, och hoor toch
Niet versagen, er is Hoop.

Om en nabij het overlijden van Bram Vermeulen.

Luisternauw, het luistert
Nou, wat fluistert
Vanuit luister valt niet
Flauw, niet uit, in hoon
Toont zich werker
Altijd sterker diener
Van de eigen troon
Ziener, kluisterblauw

Klotevogel, kutkabouter
Pino en de smurfen
Blauw gewauwel, klauterstouters
Kleuterpeuter, snaardersurfen
Potje ploink, kapotje
Altijd beter dan dat motje
Grote blauwe veer.

Met dank aan Kees Weidema, die ‘Klotevogel en de blauwe kutkabouters’ opperde als bandnaam.

Dat zal dan door zonlicht komen
Dat vandaag, mijn brein, doorgaans
Zo traag, een vlaag van blokschrijf krijgt

Oei, intolerabel, snel
De zonneklep, de olie
En gordijnen, om de hel
En, desnoods, ziverfolie

Want van creativiteit
Komt enkel, altijd, diepe spijt

Doe mij snel een schrijfblok