Tegen ’t bewegen van wolken en tijd
Voel ik de tragere kolk van mijn nijd
En daar waar de standaard zich wrakend ontklast
Weet ik dat die beter past.
Aalsmeerderbrug.
Tegen ’t bewegen van wolken en tijd
Voel ik de tragere kolk van mijn nijd
En daar waar de standaard zich wrakend ontklast
Weet ik dat die beter past.
Aalsmeerderbrug.
Dat mijn kale vaderland
Zich zo een dichter wenst
Betekent dat het die niet echt verdient
En dat het, vlak voor wereldbrand
Niet ziet wat haar begrenst
Dat doet haar terugverlangen naar
Een vroeg verscheiden haarloos vriend
Die dat nooit is geweest
Kermis, voor het beest.
Toneelschuur, Haarlem.
Nee, niet vanavond
In deze leegte drink ik niet
Ik wil het niet, mijn stil verdriet
Laat zich vanavond niet verzuipen
Steels en kruiend blijft het sluipen
Kruipt het langs mijn wal
oe mij een genever, snel
Dat moet, voordat ik val –
Het is me straks de morgen wel.
Toneelschuur, Haarlem.
ik verdroom mij wezenloos
waar, na gedane zaken
het goed droomloos wezen is
als al mijn botten kraken
en waar ik in zijn eindigheid
hart’s haven weer weervind
terwijl zich mijn gehavend hart
weer terugwerpt op het kind
Dit is mijn wasdom –
drink, van mijn jeugd.
Toneelschuur, Haarlem.
Ik reik mij in beter tijden
Aarzelend de hand
Droom voorzichtig voort van wat al
Toeneemt, over hand
Ongewisse vrede in een
Snel vergetend land
Station Haarlem Spaarnwoude.
Klam angstzweet breekt mij open
Dit laat zich niet overlopen
Strammerlangs of buitelluid
Spoor ik vallend door mijn tropen
Schop ik slop mijn leven uit
Klapschaar bangervan.
Station Haarlem Spaarnwoude.
Ik, terug
Bij waar ik altijd wel
Ben, weer
Voor altijd,
maar niet voor jou,
van glas.
Toneelschuur, Haarlem.
Ik, alleen verdrootverloren
Leefde in mijn rechtheid
Maar maar even, omdat
Plompverloren haatvlijt
Zonder reden kortverloren
Stervend langs mij heenglijdt
Toneelschuur, Haarlem.
Mooi, op een midzomerherfstdag
Vind ik mijn olifantswraak
Grijns ik mijn gangpad en denk ik aan jou
Kortkijkend loopt de boel spaak
Veins ik geen droefmat maar blijf ik mij trouw
Ik lach mijn midzomerherfstlach
Voor Luc.
Omdat het niet was
Werd het vanzelf
Sprong, vanuit het donkerst gewelf
De eigen architect
Daarom leer ik jou
Wat ik niemand leren wil
Niemand is perfect.
Toneelschuur, Haarlem.