Tegen twaalf verloren maanden
Overstaat een nieuwe tijd
En waar wij ons winnaars waanden
Schuilt vergeten narigheid
Oud vergif vergaat niet
Zelfbedrog werkt door
Op de zangers van dat lied
Gaat de rede voor
Tegendraads en tegenstreven
Onderscheiden zaken
Het is net het echte leven
Eerst komt mikken, dan pas raken.
Officia 2 De Klencke 4, Amsterdam.
Dwars door zand slaat traag
De schaar, rond, van een ploeg
Dat is voor dit arme land
Even metafoor genoeg
Want beter dan de duivelsprins die hij
Zo mooi beschreef
Zei in Trouw, van gisteren
Het prachtig Herman Pleij:
Wij zijn toe aan vastentijd
Onzin gaat voorbij
Spaarnwoude – Sloterdijk.
Waar ik in mijn keizerschap
Een fijnrijk ambieer
Zet ik in mijn schooierdom
Schier ascetie neer
En niets hiervan is zo bedoeld
Het hoort niet bij elkaar
Toch is het oprecht gevoeld
Daarom wankelwaar
Niet dat dat een schande is
Zwabberen doet goed
Enkel deemoed maakt ons mens
Alles mag, niets moet.
Sloterdijk – Spaarnwoude.
Groen, rood, groen
In blauwer luchten
Weet ik wat te doen.
Paarsomrande godenschemer
Doet ons goudomglansd verzuchten
Dat er niets aan valt te doen
Hoe het lot ook valt vandaag
Wat er ook gebeurt
Veel te fel, en mooi gekleurd
Is het leven, dat zo graag
Ons het werk laat doen.
Toneelschuur, Haarlem.
Ik geef jou negen lettergrepen, en
Ik weet dat zeker
Goed twee weken verder
Wordt de preker, in mij, wreker
Slecht dat ik dat nu al
Zeggen durven zou
Maar zo goed dat ik daar
Ondanks alles op vertrouw
Rotsvast bouw op wat ik,
Lang al, weet, de beer is los
Ik geef jou negen lettergrepen
Wouter Bos, Wouter Bos, Wouter Bos.
Toneelschuur, Haarlem.
Koud getrouwd
Ben ik ervoor
Aan wreder beeld begonnen
Maar dat klopt, daar kan
Een leven tussendoor
Toch denk ik in eeuwigheden
Leef ik in breder teelt
De welvaart snel geronnen
Maar dat klopt, daar gaat
Geen fortuin ooit voor
Ik ga, sterker, liever achter.
Toneelschuur, Haarlem.
Zing, door de morgenstond
Ademloos rond
Raak, in je ruiterval
Struikelend grond
Droom, in je bergendal
Hard langs je staar
Predik er brilgedrag
Doe, wat je niet vermag
Niemand, hier
Vind dat raar
Maar ik
Ben ergens
Toneelschuur, Haarlem.
In your very own Helm’s Deep I
Failed, to call you John.
So, if in too much of this I
Tend, to carry on
I will see your centenary
Hold its own against me
And pray for ours to carry on
Far beyond what’s gone.
Toneelschuur, Haarlem.
Ik heb in Rohan
Wat rondes gewandeld
Blijkt nu als ik, zwelgend
Mijn kelken hervul
En in een bruingroen
Van helderblauw breed
Heb ik in wat ik mijzelf toen verweet
Jou een meppend ding zien doen
Nu deed ik dat zelf en vind ik
Dat ik dat wat minder moet doen
Weg met relateren.
Toneelschuur, Haarlem.
Karmeliet, daar denk ik
Zelden, vaker niet
Zakelijk gesproken
Denk ik liever niet dan
Richting dat vergiet
Daar raakt geen Geus
Mee droog.
Toneelschuur, Haarlem.