Auteur: Michiel van Reenen

Maanrood volgt voor
Huilbuil
Als ik hier begrip zie
Traanlood wolkt door
Muilpruil
Moenie, moognie, flipnie.

Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.

Raad een pratend paard
Vang een wakend waard
Roem de korenbloemen
Weet dat dat vanzelf verzwaard
Terug tot u gaat zoemen
Gerechtigheid heeft nooit een baard
Die is al verjaard.

Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.

Met jouw gore
Vooroordeeltje
Teister jij mijn zijn

Pijn vervult
Jouw spookkasteeltje
Vantevoren al verloren

Knappend haardvuur
Knekelt jou

Ver nog, voor het avondguur
Week jij in de kou

Niemand die jou ooit nog vindt
In de kale hooglandwind.

Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.

Zoogzooi zorgwekt terrorisme
Heuvelafwaarts mogelpaf
Strijdbelust maar kogellaf
Sneuveldragend gisme

Toch weer mooi ontsnapt
Maar waar misgehapt

Tijd zal beter brengen.

Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.

En dus is er geen echt verschil
Omdat mij dat niet pakt
Ik word van iets anders stil
Dat nooit kan worden afgevlakt
Zwijgen doe ik bij jouw ziel
Zo diep en zo vertrouwd
Omdat ik voor jouw ogen viel
Omdat ik van jouw zelf zo
Houd.

Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.

Voor Sandrina.

Nee, geen woord Frans
Liever Turks
Maar dan ook graag wat Pools
Het is eerder Europees
Niets daarvan is wat ik vrees
Maar volstrekt Mongools
Is verplichten, maakt mij nurks
Dwingt mij tot een Anderdans
Wanderkans voor mij.

Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.

Stikblik stuift tophoppend
Dansdrang draaft opschoppend
Hanghang kaapt kaalkoppend
Alles schraal afstoppend

En ik denk aan jou
Dus ik denk ‘Waarom nou?’

Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.

De Gorter in mij
Stierf jaren geleden
Zo’n zeven, vier maanden
Na mei

En nog is hij
Niet klaargestreden
Gedreven, fier, gaande
Nabij

Heel irritant
Zo’n wereldbrand
Van romantiek van binnen

Van de Gorter in mij
Raak ik frequent
Volledig buiten zinnen

Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.

Grappig, dat ik Rijk zie glijden
Als ik net aan fretten denk
Komt daar toch nog pret bij kijken
Vreemd, dat jij daar dan niet bent

Toch zou ik nog liever prijken
Op jouw lijst van verse lijken
Dan met jou, in Purmerend
Leven in een rattentank

Ik kan fretten lastig lijden
Da’s misschien mijn fout

Moet je ander mens voor wezen
Voordat je van fretten houdt

En, misschien, iets anders lezen.

Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.

Als jij , in die overtuiging
Ooit nog ruimte ziet
Iets ervan weer te herzien
Bel mij dan maar niet

Heb het lef er dan maar bij
et zelf te komen zeggen
Je kunt mij dat anders toch niet
Sluitend uit gaan leggen

En ik ben vanzelf wel hier
Hoef niet meer te rennen
Vond dat toch al geen goed plan
Laat mij liever kennen

Vluchten past een beter mens
Mij de eerlijkheid

Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.