Val, dapper, mijn vertrouwen
Eer voor altijd voor jouw ogen
Als ik ergens op wil bogen
Is het trots, gepast in jou
Val, dapper, mijn vertrouwen
Heel mijn leven
Heel maar even
Toebehorend aan
Jouw uitgestoken hand
Schreeuwend van geluk
Staat mijn grijns, net geland.
Toneelschuur, Haarlem.
Hoor en voel mijn vleugels suizen
Scherend vliegend neer tot jou
Weet dat ik in euforie
Ongelovig van je hou
Toneelschuur, Haarlem.
En de radio aan erbij.
Want we moeten gezellig bouwvakken
En we laten de mores
Maar prettig vervlakken
Want willen er lekker lawaai bij
Wij eikels.
Toneelschuur, Haarlem.
Blaag, met je brilblik
Lijm je nog geen been
Waar de dooie hond ’t afbeet
Loop jij ermee heen
Dus weet ik wat ik toch al weet
En geef ik fijn geen kik.
Toneelschuur, Haarlem.
Donkere wolken pakken zich
Samen boven mijn arme land
Maar ik ben niet bang voor storm
Of voor wereldbrand
Ik weet als oplettend mens
Allang wat hiervan komt
Het gaat gewoon hard regenen
Tot de onzin weer verstomt.
Toneelschuur, Haarlem.
Ze zei “om mijn uiterlijk geef ik geen ruk”
Ik vind dat ze dat wel had moeten doen.
Met de juiste jurk aan was ze wereldkampioen
Ze kon dat nou wel zeggen
Maar Jezus, wat een stuk.
Toneelschuur, Haarlem.
Vrij, naar Jekkers.
Ik trek mijn paarse jakje aan
En dans als een debiel
Door al diezelfde straten waar
Uw zotte stilte viel.
En u lacht nu, da’s goed
Blij dat ik u beval
Als nar is dat wat ik bewaar
Als kroning op mijn mal
Maar ik zie u daar straks weer staan
Toneelschuur, Haarlem.
Ik denk, ik ga mij vragen
Om een koen en helder hart
Dat oprecht kan blijven denken
Waar zich heel ons volk verwart
Dat het zichzelf gelijk geeft
Niets is minder waar
Wat het wel gedaan heeft
Is mij zonneklaar
Het is, massaal, gaan spijbelen.
Toneelschuur, Haarlem.
Donkere wolken pakken zich
Samen, boven mijn arme land
En ik zet mijn zonnebril op
Anders doet de wind, zo prachtig
Aanrazend over de wereldrand
Veel teveel pijn aan mijn moeie kop.
Toneelschuur, Haarlem.
Tweedracht is geen haat
Maar kan daar wel toe leiden
Laat u door ’s lands dwaze pers
In Godsnaam niet verleiden
En laat de leipe Langendam
Die hetze voert waar er geen was
Zich schamen en bekennen
Wat zo helder is als glas
Wie hard betoogt, vangt hard betoog
Dat maakt vanzelf klimaat
Dat niettemin in niemands staat
Mag leiden tot dom moordgepoog
Want dat is altijd fout
En net zoals het gissen naar
De motivatie stout
En reden voor meer misbaar –
waarom dan nog gerouwd?
Dat is dan enkel laakbaar.
Toneelschuur, Haarlem.
Zie