Ja, ik heb
Je oorlogskop
Altijd al wel gezien
Maar ik pik die onschuld niet
Ik heb wèl nog echt verdriet
Ik vergeet de vrede niet, die
Ook
Kan zijn
Ga, en laat mij mijn.
Terras van Café De Roemer, Haarlem.
Ja, ik heb
Je oorlogskop
Altijd al wel gezien
Maar ik pik die onschuld niet
Ik heb wèl nog echt verdriet
Ik vergeet de vrede niet, die
Ook
Kan zijn
Ga, en laat mij mijn.
Terras van Café De Roemer, Haarlem.
Kavelfalen, omdat het
Leeft, kan altijd leven
Maar er is, ook altijd
Veel meer om voorbij te streven
Nooit, zomaar reven
Vechten, lever strijd
Stof, om te weven
Halen, omvat het.
Terras van Café De Roemer, Haarlem.
Kijk, een mug
Vreemd, alleen hier
Heb je nergens anders
Vlug, voor ’t te laat is
Paai ‘m, zeg
Iets schranders.
Terras van Café De Roemer, Haarlem.
Kaninefaten, dwaas
Braak ligt, nergens, land
Overal komt altijd brand
Niemand blijft de baas
En altijd, altijd, altijd weer
Bloemen in een vaas
Bloemen in een vaas gaan
Dood.
Terras van Café De Roemer, Haarlem.
Baldaad balt zich, heel natuurlijk
Jong en avontuurlijk
Samen in wat, nog, ontdekt
Dus dat is normaal
Toch verdient dat geen respect
Is het dom èn puberaal
En, vooral bestuurlijk
Abnormaal, vooral figuurlijk
Want alleen voor jou
Dat doet Holland nou.
Terras van Café De Roemer, Haarlem.
Maar, je weet
Dat ik niet weet
Wat niemand van je weet
Van jouw glimlach en, erachter
Alles dat, verzwegen, zachter
Hunkert, of al sleet
Of, liefst hard en onverwachter
Zich in mijn gezicht smeet
Jij weet dat je het nooit weet
Dingen die ik weet.
Terras van Café De Roemer, Haarlem.
Vaten met karpatenkoppen
Waarin veel verzuurt
Vierkant voor, niet te stoppen
Veels te groen voor wie ze stuurt
Steels blazoen dat hard zou schoppen
Als het dat zou durven
Lijfsbehoud met losse lurven
Landspracht, om te turven
Wil, die niets teveel is.
Terras van Café De Roemer, Haarlem.
Voor de
But you believe,
Down deep, there
In yourself
And I find all that
Charming
Be you on my shelf.
Café Lugosi’s, Haarlem.
Bij de presentatie van ‘Trace Eliot’, gedichtenbundel van Aik Kramer (Irrational Library, Haarlem).
Omdat, in donkerdronken
Zich steviger steen verbeidt
Hoop ik, vanuit een somber geborgte
Stil, op een betere tijd.
Voor jou
Om mij
Naar wij.
Café Lugosi’s, Haarlem.
Ik houd niet genoeg van jou
Om dat niet mee te tellen
Kan gemis niet boven mijn
Respect voor mensen stellen,
Nog – en ik weet
Omdat het niet sleet
Dat ik dan niet kwijn
Wees dat wel en
Durf te stellen
Of, toch, niet mijn vrouw.