En dus is er geen echt verschil
Omdat mij dat niet pakt
Ik word van iets anders stil
Dat nooit kan worden afgevlakt
Zwijgen doe ik bij jouw ziel
Zo diep en zo vertrouwd
Omdat ik voor jouw ogen viel
Omdat ik van jouw zelf zo
Houd.
Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.
Voor Sandrina.
Raad een pratend paard
Vang een wakend waard
Roem de korenbloemen
Weet dat dat vanzelf verzwaard
Terug tot u gaat zoemen
Gerechtigheid heeft nooit een baard
Die is al verjaard.
Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.
Met jouw gore
Vooroordeeltje
Teister jij mijn zijn
Pijn vervult
Jouw spookkasteeltje
Vantevoren al verloren
Knappend haardvuur
Knekelt jou
Ver nog, voor het avondguur
Week jij in de kou
Niemand die jou ooit nog vindt
In de kale hooglandwind.
Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.
Nee, geen woord Frans
Liever Turks
Maar dan ook graag wat Pools
Het is eerder Europees
Niets daarvan is wat ik vrees
Maar volstrekt Mongools
Is verplichten, maakt mij nurks
Dwingt mij tot een Anderdans
Wanderkans voor mij.
Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.
Zoogzooi zorgwekt terrorisme
Heuvelafwaarts mogelpaf
Strijdbelust maar kogellaf
Sneuveldragend gisme
Toch weer mooi ontsnapt
Maar waar misgehapt
Tijd zal beter brengen.
Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.
Strompelballon, plof
Rondblazen volsof
Wondglazen bolstof
Kompeljapon, grof
Blozend jargon
Dreigend doordrijvend
Repressiepiston
Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.
De Gorter in mij
Stierf jaren geleden
Zo’n zeven, vier maanden
Na mei
En nog is hij
Niet klaargestreden
Gedreven, fier, gaande
Nabij
Heel irritant
Zo’n wereldbrand
Van romantiek van binnen
Van de Gorter in mij
Raak ik frequent
Volledig buiten zinnen
Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.
Trapvangend halflicht
Fletsbleek gevangen
Teerbroos verlangen
Dat nergens voor zwicht
Als ik in dromiger uren verzonken
Onverhoopt naar jou blijf lonken
Sla mij dan hard, dat
Ben je aan jezelf verplicht
Ik zal het jou nooit doen
Kan dat niet en keur het af
Maar is toch geen fatsoen
Voel het zomaar niet;
Komt vaker voor: ik vergiet.
Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.
Grappig, dat ik Rijk zie glijden
Als ik net aan fretten denk
Komt daar toch nog pret bij kijken
Vreemd, dat jij daar dan niet bent
Toch zou ik nog liever prijken
Op jouw lijst van verse lijken
Dan met jou, in Purmerend
Leven in een rattentank
Ik kan fretten lastig lijden
Da’s misschien mijn fout
Moet je ander mens voor wezen
Voordat je van fretten houdt
En, misschien, iets anders lezen.
Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.
Het is weer geen viltje
En het klopt, dat mist
Wat romantiek, maar
Waar ik die ooit wist
Maakte-ie me ziek
En alle rhetoriek
En denken uitgegist
Hang ik er niet langer naar
Het was toch al nooit een list
Valsigheid verkilt je
En het regent binnen niet meer
Maar ik ruik wat brand
Sandelhouten fouten
Wachtend op een weerkeer
Nieuwe Toneelschuur, Haarlem.