Ga naar de inhoud

Auteur: Michiel van Reenen

El Sephir

Nonoplossend onregeren?
Doe mij de regentie
Al wat ooit verzwegen werd
was incontinentie

Links dicteert? Louter rechts
beheerst het ondebat
Maar ga vooral nog even door
Ik ben het nog niet zat

Ik hoef geen gelijk te krijgen
als ik het maar heb
Jouw vertwijfeld onzinrijgen
is mijn pure pep.

Terras van Café De Roemer, Haarlem.

Fantmandje

Heel je leven kan maar passen
in een mandje, aan je fiets
Dat zegt niks, want tassen
kunnen ook nog vol met niets

En mijn klein blauw olifantje
(aangestampt, in holle kies)
geeft de muis wat graag een handje
want is van geen leven vies:

en zo moet dat wezen.

Storing, Haarlem.

Ken niet

Ga mij nou niet vertellen dat
je dit niet hebt gezien, dat
tegen alle stromen in jouw glimlach telt
voor tien
Ik weet het niet, ik
zie het niet, ik
voel mij niet zo snugger
(was ook nooit zo heel geschikt als
kopvreesgatenplugger).

Terras van Café De Roemer, Haarlem.

Herfstzang

Laat ik proberen wat blijer te zijn
Met niks, omdat het kan
Omdat, als ik me omdraai,
alles toch verrassen kan
en alles even fraai zou kunnen
klinken, in een nieuw refrein.

Terras van Café De Roemer, Haarlem.

Nooit meer hoeven

Mijn martelijzer martelt niet
Maar brengt vandaag verschiet
Ik leer weer thuis te zijn
Uit verlangen, nog niet toe aan
mij verhangen – nooit niet ook
Want al wijzer dan destijds
Altijd al mijn eigen spook
In mijn dikke kop zo weids
dat ik vanzelf blijf zoeven.

Terras van Café De Roemer, Haarlem.

Zelfdzaam

Het verschilt
Maar niet bij mij
Want ik ben steeds dezelfde
Behalve als ik doe wat jij
Mij altijd al vertelde:
mijzelf proberen zijn.

Terras van Café De Roemer, Haarlem.

Passant

Ik heb, in heel mijn leven
nog nooit iemand gezien
die mij niet zag, behalve eerder
op een podium, misschien
ook dat-ie daarom bleef –
ik kon het niet vinden, in
wat hij vervolgens schreef.

Terras van Café De Roemer, Haarlem.

Bediening

Lang maakt lang niet goed
Maar is wel zoet, als krullen
vullen wat we zien – laat ze dan ook
dansen, los, iets vrolijker, misschien.

Terras van Café De Roemer, Haarlem.

Schrijven

Het is een vingeroefening
van kop zowel als kont
Je denkt je zou
eens moeten doen
en doet dat dan, terstond

En alles wat je verder dacht
en alles dat beweegt
is sterker dan dat jij verwacht
houdt in terwijl jij leegt

Dat maakt niet uit, het is
om niet
(doe wel en zie niet om)
Er is geen groter goed op aard
en niets is minder dom.

Terras van Café De Roemer, Haarlem.

Sauerkroud

Het ruikt hier naar zuurkool
dat is ook niet vreemd
maar helaas niet ook lekker
naar spruitjes

Als het aan mij lag
at ik die het liefst nu
net als salade bij
al mijn uitjes

Maar meer waarschijnlijk
wordt het niets

en stijg ik lediglijk
ter fiets

niet om mij op te vreten
maar om alles te vergeten

even ontheemd
maar nog lang niet versleten

alleen, maar niet eenzaam
want levensbekwaam.

Terras van Café De Roemer, Haarlem.